تا حضور تو، دلِ خسته مسافر شده است
توشه بر داشته از گریه و زائر شده است

دیرگاهی است که مانند کبوتر - جبریل
روی دیوار بقیع تو مجاور شده است

سینه ات مشرق الانوار هزاران سینا
موسی معرفت از طور تو ظاهر شده است

از همان روز که شد “علم الاسما ” آغاز
علم، شاگرد تو یا حضرت باقر شده است

کرسی و لوح و قلم آینه ی کشف و شهود
مصدر فیضی و حکمت ز تو صادر شده است

قطره از طینت دریاست همه می دانند
هر که شاگرد تو شد جزو مفاخر شده است

به سلامی که ز لبهای رسول آورده است
مست از جام تماشای تو “جابر ” شده است(کمیل کاشانی)

یا علی علیه السلام